Izolacja i kultura śródbłonka mikronaczyniowego z ludzkiej tkanki tłuszczowej.

Badanie ludzkich komórek śródbłonka w hodowli tkankowej było wcześniej ograniczone do żyły pępowinowej, dużego źródła naczyń i śródbłonka naczyń mikronaczyniowych z ludzkiego napletka, śledziony i nadnerczy. Mikronaczyniowy śródbłonek wyhodowany z tych źródeł zawierał potrzebne kolbki hodowlane powleczone macierzą, pożywkę kondycjonowaną nowotworem lub 50% surowicę ludzką do wzrostu i sub-ho- dowli. Aby uzyskać hodowle śródbłonka mikronaczyniowego o mniej rygorystycznych wymogach wzrostu, ludzką tkankę tłuszczową trawiono kolagenazą i komórki śródbłonka oddzielono od innych elementów podścieliska przez sekwencyjną filtrację i nałożenie komórek na 5% albuminy. Stosując standardową pożywkę zawierającą 10% płodową surowicę cielęcą, komórki te łatwo wzrastały w konfluencji i przetrwały szeregowe pasażowanie. Gdy hodowle były subkonfluentne, obserwowano rozszerzenia cytoplazmatyczne i morfologię podobną do kapilary. Konfluentne kultury wykazywały brukowiec charakterystyczny dla innych preparatów śródbłonkowych. Mikroskopia elektronowa wykazała obecność charakterystycznych ciasnych połączeń i pęcherzyków pinocytowych. Barwienie immunofluorescencyjne dla czynnika VIII było pozytywne, a hodowle zawierały aktywność enzymu konwertującego angiotensynę. Tak więc hodowle ludzkiego śródbłonka mikronaczyniowego były łatwo uzyskiwane z tkanki tłuszczowej i wymagały jedynie standardowej pożywki z 10% surowicy do wzrostu i subkultury. Ten system może być używany do badania biologii komórek śródbłonka człowieka i może okazać się przydatny w badaniu stanów patologicznych, takich jak cukrzycowa mikronaczynia i angiogeneza guza.
[podobne: gratka yorki, olx nisko, babka płesznik opinie ]