Metronidazol zapobiega przedwczesnemu porodowi u kobiet w ciąży z bezobjawową bakteryjnym zakażeniem pochwy czesc 4

Zauważono również wizyty i przyjęcia do szpitala, poród przedwczesny, stosowanie leków tokolitycznych, przedwczesne pęknięcie błon płodowych (co najmniej na godzinę przed nadejściem porodu i przed 37 tygodniem ciąży), kliniczne zakażenie wewnątrznaczyniowe, poporodowe zapalenie endometrium, i sepsa noworodkowa. Analiza statystyczna
Porównaliśmy zmienne ciągłe za pomocą testu sumy rang Wilcoxona i porównaliśmy zmienne kategoryczne za pomocą chi-square lub dokładnych testów Fishera. Przedłużenie ciąży oceniano metodami życia codziennego, kobiety wchodziły do stołu życiowego w wieku ciążowym w czasie randomizacji i trwały aż do porodu, zostały utracone w wyniku obserwacji lub osiągnęły 37 tygodni ciąży, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Krzywe przeżycia bez zdarzeń oceniano za pomocą metody Kaplana-Meiera, z korektą uwzględniającą różne okresy ciąży przy wejściu.19 Istotność statystyczną różnicy między krzywymi przeżycia oceniano za pomocą oceny proporcjonalnych zagrożeń test działania. Przed rozpoczęciem badania wybrano sekwencyjną metodę grupową Lan i DeMets ze zmodyfikowaną funkcją wydatków O Briena-Fleminga w celu dostosowania poziomu istotności w analizach tymczasowych.20 Wykonano dwie analizy pośrednie, z danymi odpowiadającymi 14 procentom i 49 procent całkowitej planowanej próbki. Dlatego w końcowej analizie przedwczesnego porodu za istotne uznano dwustronne wartości P wynoszące 0,049 lub mniej, a nie 0,05 lub niższe. W przypadku innych porównań wartość P równą 0,05 lub mniej została uznana za istotną. Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo dokonał przeglądu wyników tymczasowych.
Wyniki
Rysunek 1. Rysunek 1. Podsumowanie badań przesiewowych i losowanie. Liczba kobiet, które udzieliły zgody i zostały losowo przydzielone do leczenia (1953 r.), Obejmuje 17 kobiet, które uległy błędnej randomizacji: 10 osób, które nie miały bakteryjnego zakażenia pochwy i 7 osób, które miały zarówno bakteryjne zapalenie pochwy, jak i rzęsistkowicę podczas badań przesiewowych.
Tabela 2. Tabela 2. Podstawowa charakterystyka pacjentów. W sumie 29 625 kobiet zostało uwzględnionych na badaniu przesiewowym od 30 maja 1995 r. Do 5 stycznia 1998 r. (Ryc. 1). Spośród nich 21 965 kobiet ukończyło badanie przesiewowe, 6540 miało bakteryjne zapalenie pochwy bez rzęsistkowicy, a 1953 losowo przydzielono do grupy otrzymującej placebo lub metronidazol. Charakterystyka kobiet w obu grupach była podobna (tabela 2). Brak danych dotyczących tygodnia ciąży w momencie porodu u 34 kobiet (1,7 procent), 13 w grupie metronidazolowej i 21 w grupie placebo (P = 0,19).
Zgodność i skutki uboczne
Pełny cykl leczenia składał się z 32 kapsułek podzielonych na cztery dawki; kobiety, które nie ukończyły wizyty kontrolnej, nie przyjmowały dawek po pierwszej dawce. Ponieważ po wizycie kontrolnej nie skontaktowano się z kobietami, nie zebrano informacji dotyczących zgodności z ostatnią (czwartą) dawką 2 g. W przypadku pierwszych trzech dawek średnia liczba kapsułek pobranych przez kobiety, dla których ta informacja była dostępna, wynosiła 21,4 w grupie metronidazolowej i 21,7 w grupie placebo (P = 0,12). Wszystkie 24 kapsułki w pierwszych trzech dawkach przyjmowało 78,8% kobiet w grupie metronidazolowej i 81,8% kobiet w grupie placebo; żadna kobieta w grupie metronidazolowej i tylko jedna z grupy placebo nie przyjmowała żadnych kapsułek.
W sumie 1757 kobiet z 1953 roku (90,0 procent) wróciło na wizytę kontrolną i dostarczyło informacji o skutkach ubocznych
[więcej w: szmery oddechowe, odgłos opukowy stłumiony, żyła podobojczykowa ]
[hasła pokrewne: gratka lędziny, badanie densytometryczne, histologia cmuj ]