Obrót i metabolizm splanchny wolnych kwasów tłuszczowych u pacjentów z nadczynnością tarczycy.

Stężenie tętnic i szybkość obrotu oraz splanchnicową wymianę FFA badano po całonocnym poście w grupie 11 pacjentek z klinicznymi i laboratoryjnymi objawami nadczynności tarczycy. Kwas oleinowy [14C] podawano dożylnie i stosowano technikę cewnika żylnego wątroby. W porównaniu ze zdrowymi osobnikami kontrolnymi stężenie tętnicze FFA i kwasu oleinowego było podwyższone o 30-40% w grupie z nadczynnością tarczycy. Zarówno tempo obrotu, jak i ułamkowy obrót kwasu oleinowego znacznie wzrosły. Szybkość obrotu korelowała bezpośrednio ze stężeniem kwasu oleinowego w tętnicach zarówno w grupie kontrolnej, jak i w grupie pacjentów, ale nachylenie było bardziej strome u pacjentów. Spichlerz wychwytu kwasu oleinowego był trzykrotnie wyższy niż w grupie kontrolnej. Zwiększony wychwyt był konsekwencją podwyższonych stężeń tętniczych i zwiększonego przepływu plazmy wątrobowej, podczas gdy frakcyjny wychwyt splanczenowy pozostał niezmieniony. Produkcja ciała ketonowego była od czterech do pięciu razy większa u pacjentów i można ją było w dużej mierze uwzględnić dzięki zwiększonemu wychwytowi FFA splicchnicemu. U sześciu badanych po leczeniu pacjentów, którzy powrócili do normalnej czynności tarczycy, zaobserwowano znaczną redukcję FFA w tętnicach, szacunkowy przepływ krwi w wątrobie, obrót kwasu oleinowego i produkcję ciała ketonowego. Stwierdzono, że nadczynność tarczycy charakteryzuje się zwiększonym obrotem i wychwytem splicycynowym FFA oraz zwiększoną ketogenezą. Odkrycia te można wyjaśnić na podstawie podwyższonych stężeń FFA w tętnicach i zwiększonego przepływu krwi, w szczególności na łożyskach płaskich.
[patrz też: farmacja cm uj, patofizjologia cmuj, bataty wartości odżywcze ]