Uprawa Bacillus choroby Whipplea ad 6

Wszystkie procedury subkulturowe stosowane do rozmnażania izolatu były skuteczne, ponieważ we wszystkich przypadkach izolat został odzyskany po 30 dniach subkultury. Jednak najskuteczniejsze procedury polegały na inokulacji supernatantu na świeże monowarstwy komórek, jak to miało miejsce w przypadku kolby A lub powielania zainfekowanych komórek, jak to miało miejsce w przypadku kolby D2. W tych przypadkach hodowle oceniano półilościowo po 30 dniach subkultury, a prątki łatwo wykryto, ale nie we wszystkich dziedzinach. Wyniki prób subkultury pałeczek na komórkach MRC 5 były podobne. Wszystkie próby subkultury na aksjalnym medium zakończyły się niepowodzeniem. Na każdym etapie procedury propagacji 500 .l próbek hodowli testowano za pomocą PCR, a bakteria Whipple a została potwierdzona w hodowli.
Rycina 2. Rycina 2. Choroba Whipple Bacterium. Do barwienia immunofluorescencyjnego bakterii (strzałka) w zakażonych komórkach HEL, surowica pacjenta była stosowana jako pierwszorzędowe przeciwciało (panel A). Próbki badano za pomocą mikroskopu konfokalnego. W panelu B, barwienie pomarańczową akryną ujawnia liczne bakterie (strzałka) w supernatancie zainfekowanych komórek HEL. Pasek w Panelu A reprezentuje 6 .m, a słupek w panelu B reprezentuje 15 .m.
Rysunek 3. Rysunek 3. Elektroniczna mikroskopia transmisyjna pokazująca bakterię (strzałka) w zainfekowanych komórkach HEL. Pasek reprezentuje 500 nm.
Barwienie immunofluorescencyjne wykazało, że wybarwianie PAS i innymi plamami nie potwierdziło zakresu infekcji komórkowej. Badanie immunofluorescencyjne szkiełek nakrywkowych z muszli i fiolek po 30 dniach subkultury wykazało, że wszystkie komórki zawierały duże ilości wyizolowanego antygenu. Wewnątrzkomórkowe umiejscowienie prątków potwierdzono za pomocą mikroskopii konfokalnej (Figura 2A). Znaleziono kilka bakterii przypominających krótkie, smukłe pręciki obserwowane na barwieniu PAS. Niemniej jednak większość materiału immunopozytywnego stwierdzono w większych inkluzjach, w których nie obserwowano poszczególnych bakterii. W jądrach nie wykryto materiału immunopozytywnego. Duża liczba bakterii została znaleziona przez barwienie pomarańczą akrynową supernatantu z hodowli komórkowej (Figura 2B). Transmisyjna mikroskopia elektronowa potwierdziła, że wtrącenia PAS-dodatnie i materiał immunopozytywny odpowiadały nienaruszonym i degenerującym się bakteriom. Dzielono komórki. Ściana komórkowa zawierała strukturę, której obecność była zgodna z poprzednimi opisami bakterii choroby Whipple a. Błonę plazmatyczną otaczała cienka, jednorodna ściana, która sama była otoczona strukturą podobną do błony plazmatycznej, dając wygląd trójglamelarny (Rysunek 3).
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki pośredniego testu immunofluorescencyjnego próbek surowicy od pacjentów z chorobą Whipple a i osobami kontrolnymi. Przeciwciała IgG przeciwko Bacillus wykryto w większości próbek surowicy, w tym w próbkach kontrolnych. Wartości odcięcia zostały wybrane po poznaniu wyników. Gdy wybrano wartość odcięcia 1: 100, próbki od wszystkich dziewięciu pacjentów z potwierdzoną chorobą Whipple a (zapalenie wsierdzia lub klasyczne) były dodatnie, w porównaniu z próbkami z 29 z 40 kontroli (P = 0,08) (Tabela 2)
[patrz też: opukiwanie płuc, odczyn arthusa, cystatyna ]
[przypisy: badanie kariotypu, olx nisko, badanie mykologiczne ]