Wysoki poziom czynnika krzepnięcia XI jako czynnik ryzyka zakrzepicy żylnej ad 7

Stwierdzenie, że trombina może aktywować czynnik XI2,3 doprowadziło do zrewidowanego modelu koagulacji3,30, w którym czynnik XI przyczynia się do wtórnej generacji trombiny (w przeciwieństwie do pierwotnej generacji trombiny, która jest wynikiem zewnętrznej ścieżki krzepnięcia) . Ten zmieniony model wyjaśnia szczególnie ciężkie powikłania krwotoczne u pacjentów z niedoborem czynnika VIII lub IX, ponieważ czynniki te biorą udział zarówno w pierwotnym, jak i wtórnym wytwarzaniu trombiny. Jednak model ten nie wyjaśnia przewagi krwawienia w tkankach o wysokim poziomie miejscowej aktywności fibrynolitycznej (dróg moczowych, nosa, jamy ustnej i migdałków) u pacjentów z niedoborem czynnika XI.13,14 Lokalizacja krwawienia może być wyjaśniono jednak rolę wtórnego wytwarzania trombiny w regulacji fibrynolizy7 poprzez aktywację aktywowanego trombiną inhibitora fibrynolizy.8,9 Rola czynnika XI w koagulacji jest dwojaka: generując trombinę, zarówno przyczynia się ona do tworzenia fibryny, jak i pomaga chronić fibrynę przed szybką proteolizą.1 Stąd nasza hipoteza, że przy wysokich poziomach czynnika XI wtórna generacja trombiny być wzmocnione lub utrzymane, co prowadzi do przedłużonej regulacji w dół fibrynolizy, a zatem ryzyko zakrzepicy. Ryzyko zakrzepicy związane z wysokim poziomem czynnika XI można wytłumaczyć rolą czynnika XI w regulacji dolnej fibrynolizy. Km dla aktywacji czynnika XI przez trombinę wynosi 50 nM, 3, która mieści się w zakresie poziomu czynnika XI w osoczu (30 do 60 nM) .3 Sugeruje to, że przynajmniej kinetycznie, wzrost poziomu czynnika XI powinien prowadzić do zwiększenia wskaźnika aktywacji.
Pierwszymi nieprawidłowościami w układzie krzepnięcia, które uznano za związane ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żylnej, były niedobory antytrombiny, białka C i białka S. Niedobory te są na ogół wynikiem poważnych zaburzeń genetycznych, które prowadzą do utraty naturalnego białka. aktywność przeciwzakrzepową. Nieprawidłowe nieprawidłowości, które są wynikiem bardziej subtelnych zmian genetycznych i przyrostu funkcji, obejmują czynnik V Leiden (zmutowany czynnik V, który jest mniej wrażliwy na inaktywację) 31 i zwiększony poziom trzech czynników krzepnięcia (czynnik VIII, 18 protrombiny, 24 i fibrynogen32). Do tej pory uważano, że prozbootyczne działania podwyższonych poziomów tych białek krzepnięcia są spowodowane przedłużonym tworzeniem się fibryny w wyniku nadmiernego wytwarzania trombiny. Przynajmniej w przypadku czynnika VIII i protrombiny, alternatywnym wyjaśnieniem może być jednak to, że przedłużone wytwarzanie trombiny powoduje przedłużoną regulację w dół fibrynolizy poprzez aktywację aktywowanego trombiną inhibitora fibrynolizy.
W przypadku protrombiny ryzyko zakrzepicy jest związane z mutacją w genie (G20210A), która może działać przez podwyższony poziom.24 Obecnie badamy, czy podwyższone poziomy czynnika XI mogą być również określone genetycznie.
Podsumowując, podwyższony poziom czynnika XI jest czynnikiem ryzyka zakrzepicy żylnej. Postulujemy, że wysoki poziom czynnika XI powoduje zakrzepicę poprzez przedłużone wytwarzanie trombiny, co prowadzi do ochrony fibryny przed proteolizą.
[podobne: neuryty, układ adrenergiczny, nerw bloczkowy ]
[podobne: bataty wartości odżywcze, biopsja cienkoigłowa, olx jaslo ]